Paarden, geur van gras en buiten, ruimte, een klein stukje paradijs. Het is prachtig hier. Met de zon in mijn gezicht wandel ik het pad af en stop nog even bij de hertjes voordat ik de studio binnenstap.
Na een hartelijk welkom met koffie en stroopwafels begint de eerste repetitie van het project ‘We’re watching you’, geschreven en geregisseerd door Herman van Veen. Hij heeft het geschreven voor een congres op 28 mei in de RAI, waar van over de hele wereld wetenschappelijke medewerkers moleculaire zaken komen. “Het is eigenlijk een gedanste bommelding,” aldus Herman. In het stuk ‘We’re watching you’, wil Herman de gekte van security laten zien. Tijdens het congres zal de voorstelling op grote schermen worden geprojecteerd waardoor het publiek min of meer deelgenoot wordt van de bommelding. Op 27 mei is ‘We’re watching you’ te zien in het theater Singer Laren als gastoptreden bij de muzikale voorstelling ‘Etude Feminine’ van Edith Leerkes, ook geregisseerd door Herman.
We beginnen, bij het begin. Zaallicht uit, band loopt en actie. Na een aantal keer oefenen, komt Jur (de breakdansende schoonmaker) op het juiste moment op en staat het begin. Hierop bouwt Herman van Veen verder. Stukje bij beetje komen er meer personages in het verhaal. We zijn in totaal met 11 dansers. Zodra de band gaat lopen stopt hij niet meer, als een videoclip met voorbijtrekkende figuren die ieder hun eigen afdruk achterlaten. De breakdancer, de ballonnenverkoper, de Japanse acrobate, het tangostel, de stewardessen, de kostschoolmeisjes … allen passanten en onderdeel van het verhaal. Daar waar hij interessante bewegingen ziet, pikt hij ze eruit en bouwt zo de dans in het verhaal. “Probeer jezelf te herhalen”, “Heb besef van beweging in je hele lichaam”. Als het ware is hij de schilder die met ons zijn voorstelling schildert.
Na de lunch komt er een linedancer met ons werken aan een stuk linedans in de voorstelling. Nieuwe pasjes en strakke richtingen, leuk om een nieuwe dansstijl te leren. Linedansen is niet een van mijn dagelijkse bezigheden. Aan het einde van de dag staat de voorstelling in de grondverf. Een voorstelling is zo goed als de slechtste techniek zegt Herman, dus vanaf nu oefenen, herhalen en perfectioneren. Het was een mooie en productieve dag. Ik vind het heel inspirerend om met Herman van Veen te werken. Zijn manier van kijken en werken met mensen vind ik prachtig. “Ik kijk naar mensen hun kracht”, “Je kunt de dingen niet bedenken, enkel herinneren en daar een vorm aan geven”.
Linnet van der Wal